STROICZKA ROZDĘTA
wycieczki last minute Jest to roślina jednoroczna z rodziny Lobeliowatych (Lobeliaceae), pochodząca ze wschodnich regionów Ameryki Północnej, na pograniczu USA i Kanady. Obecnie uprawiana jest w wielu krajach, m.in. w Polsce. Lobelia ma łodygę rozgałęzioną, do 60 cm wysoką, dość skąpo ulistnioną. Liście dolne ogonkowe, górne siedzące, skrętoległe. Blaszka jajowata lub łopatkowata ma brzegi nierównomiernie karbowane. Kwiaty grzbieciste, dwuwargowe, o koronie sinoniebieskiej, zebrane w grona na szczytach łodyg. Owocem jest dwukomorowa torebka. Nasiona bardzo drobne. Do celów leczniczych zbiera się pod koniec kwitnienia, na początku września, górne części pędów z liśćmi, kwiatami i owocami, po czym suszy w temp. do 40°. Otrzymuje się jako surowiec ziele lobelii - Herba Lobeliae. Surowiec zawiera mieszaninę ponad 20 alkaloidów pirydynowych i piperydynowych w ilości do 0,6%, z których najważniejsze są lobelina, lobelanina i lobelanidyna. Lobelina pobudza pośrednio czynność ośrodka oddechowego, inne alkaloidy działają rozkurczowo na mięśnie gładkie oskrzeli. Przetwory z lobelii służą w stanach skurczowych i nieżytowych oskrzeli, w dychawicy oskrzelowej i duszności, czasem w leczeniu odwykowym palaczy tytoniu. Ustka Noclegi
