NAPARSTNICA WEŁNISTA
włodarzewska deweloper Roślina dwuletnia, czasem bylina z rodziny Trędownikowatych (Scrophulariaceae), występująca w stanie naturalnym na Półwyspie Bałkańskim i szerokim pasem aż po Morze Kaspijskie. Jest uprawiana w wielu krajach do celów leczniczych, w tym również w Polsce. Naparstnica wełnista wydaje w pierwszym roku przyziemną różyczkę lancetowatych liści, a w drugim roku pojedynczą prostą łodygę, równomiernie ulistnioną, do 1 m wysoką. Liście całobrzegie lub odległe nierównomiernie piłkowane, unerwione łukowato-równolegle. Kwiaty grzbieciste o koronie buro-żółtej lub bladożółtej z fioletowo-brunatnymi żyłkami. Kielich i łodyga są wyraźnie wełniste owłosione. W lecznictwie stosuje się zebrane w czasie suchej i słonecznej pogody i natychmiast wysuszone liście naparstnicy wełnistej - Folium Digitalis lanatae. Stanowią one surowiec o silnym działaniu na organizm ludzki. Liście naparstnicy wełnistej zawierają 3 grupy związków: glikozydy nasercowe, zwane kardenolidami, glikozydy digitanolowe oraz glikozydy saponinowe. Ponadto flawonoidy, cholinę i sole mineralne. Z wymienionych grup znaczenie w lecznictwie mają jedynie kardenolidy, a wśród nich lana-tozydy A, B, C oraz pokrewne im acetylodigitoksyna, digitoksyna, dezacetylolanatozyd C, di-goksyna i jej pochodne oraz gitoksyna i jej pochodne. obliczanie zdolności
